© LR DigiPhoto 2009

Zinkviooltje, (Viola calaminaria)                                                         Breinigerberg (Duitsland), juli 2009

Het zinkviooltje (Viola lutea subsp. calaminaria) is een ondersoort uit de viooltjesfamilie (Violaceae).

De plant komt van nature voor in Kelmis (La Calamine) in de Belgische provincie Luik. De plant heeft zich aangepast aan een overmaat aan zink, afkomstig van een oude storthoop (terril) van een vroeger mijnbouwbedrijf.

Het opvallende gele viooltje komt ook voor langs de Geul, bij Epen, waar het tegenwoordig (2003) nog maar net de Nederlandse grens bereikt. De zink in het gebied langs de Geul is afkomstig van de zinkmijnen die tussen 1860 en het begin van de twintigste eeuw in BelgiŽ geŽxploiteerd werden. Op het oude mijnterrein liggen nog steeds zinkhoudende slakken.

De zink wordt deels getransporteerd als wegwaaiend stof, zodat de omgeving rijp werd voor zinkverdragende en zinkminnende soorten, deels door het riviertje de Hohn, dat gedurende zijn loop ook zinkhoudende lagen aangesneden heeft,en dat in de Geul uitmondt.

Ook langs het riviertje de Vesder heeft het zinkviooltje nog groeiplaatsen. De soort komt ook in Duitsland bij Aken voor. Verder is er nog een groeiplaats in Oost-Westfalen waar een variŽteit met blauwe bloemen voorkomt. Maar dat is dan ook het hele verspreidingsgebied. Het viooltje heeft nergens anders ter wereld noodzaak aan die aanpassing gevonden.

Het zinkviooltje wordt in Nederland wettelijk beschermd en staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk afgenomen.

Index.
Index.